Blog

UPDATE (March 2013) - I finally did the rest of the review on this book... even if it is two years later! Better late than never, right? Go and read it now!

Love Wins by Rob Bell
I ordered this a while ago and had been waiting in anticipation for it to arrive. "Love Wins: A book about heaven, hell, and the fate of every person who ever lived" by Rob Bell has been causing quite a stir on the interwebs various corners. I'm sure it's not new news to anyone who listens and watches these things that a few major church leaders quite openly condemned this book and its author because of its subject - before it had even been released and read!


Anyway, old news. What I want to talk about is what I have read so far. Right now I am half way through the book and still I'm not really sure what the controversy is about. All the nay-sayers were ranting about Rob Bell now being a "universalist" and that he'd thrown out hell and all that. Well I just read the chapter on hell and here's a quote from it:
"There is hell now, and there is hell later, and Jesus teaches us to take both seriously." (pg. 79)
So... where's the controversy? In that he says all the injustice, pain, torment, hate, tears, and death that we experience now in this lifetime is just as equal to hell being now as hell being a future place of such things? That when we give up all things good, humane, decent, moral, divine, that we have in some form or other just created a type of hell on earth scenario for people to live in?

I don't really see anything so controversial about that.

Jesus calls us to do the opposite of these things in the here and now - to bring justice, righteousness, peace, love, morality and goodness to this world now in the form of the Good News, as bringing the Kingdom of God to people around us right now in our very actions. Our actions bring a little bit of heaven and its principles and realities to this reality in this time.
Is it then so hard to think that the opposite can be true? That a little bit of "hell" can be brought to this present reality by our actions that remove those Kingdom principles?

Take a look at the world around us and ask yourself that question.


I'll write more once I've finished the book.
Leave a comment   Like   Back to Top   Seen 120 times   Liked 0 times
Subscribe to Updates
Subscribe today and get some STUFF for FREE!

Subscribe to:

Have something to say? Leave a comment below.

x

Subscribe to Updates

If you enjoyed this, why not subscribe to free email updates ?

Subscribe today and get some STUFF for FREE!

Subscribe to Blog updates



Subscribe to:

Alternatively, you can subscribe via RSS RSS

‹ Return to Blog

All email subscriptions must be confirmed to comply with GDPR.

I've already subscribed / don't show me this again

Recent Posts

8 Most Controversial Topics In The World Today

| 17th October 2022 | Blogging

8 Most Controversial Topics In The World Today

Tu enim ista lenius, hic Stoicorum more nos vexat. Lorem ipsum dolor sit amet, consectetur adipiscing elit. Nihilo magis. Primum quid tu dicis breve? Maximus dolor, inquit, brevis est.Quod quidem iam fit etiam in Academia.Que Manilium, ab iisque M. Sed residamus, inquit, si placet. Duo Reges: constructio interrete. Sed tamen omne, quod de re bona dilucide dicitur, mihi praeclare dici videtur. Hunc vos beatum; Habes, inquam, Cato, formam eorum, de quibus loquor, philosophorum. Quam ob rem tandem, inquit, non satisfacit? Nam memini etiam quae nolo, oblivisci non possum quae volo. Octavio fuit, cum illam severitatem in eo filio adhibuit, quem in adoptionem D. Est, ut dicis, inquam. Epicurus autem cum in prima commendatione voluptatem dixisset, si eam, quam Aristippus, idem tenere debuit ultimum bonorum, quod ille; Illud non continuo, ut aeque incontentae. Vide, quantum, inquam, fallare, Torquate. Laelius clamores sof�w ille so lebat Edere compellans gumias ex ordine nostros. Nam, ut sint illa vendibiliora, haec uberiora certe sunt. Dicam, inquam, et quidem discendi causa magis, quam quo te aut Epicurum reprehensum velim. Nam adhuc, meo fortasse vitio, quid ego quaeram non perspicis. Videsne quam sit magna dissensio? Sin dicit obscurari quaedam nec apparere, quia valde parva sint, nos quoque concedimus; Non dolere, inquam, istud quam vim habeat postea videro; Ut nemo dubitet, eorum omnia officia quo spectare, quid sequi, quid fugere debeant? Dulce amarum, leve asperum, prope longe, stare movere, quadratum rotundum. Quamquam tu hanc copiosiorem etiam soles dicere. Si quidem, inquit, tollerem, sed relinquo. Mihi enim satis est, ipsis non satis. Quod totum contra est. Huic mori optimum esse propter desperationem sapientiae, illi propter spem vivere. Nunc ita separantur, ut disiuncta sint, quo nihil potest esse perversius. Tum Triarius: Posthac quidem, inquit, audacius. Quaerimus enim finem bonorum. Quae fere omnia appellantur uno ingenii nomine, easque virtutes qui habent, ingeniosi vocantur. Hoc sic expositum dissimile est superiori. Ratio enim nostra consentit, pugnat oratio. Obsecro, inquit, Torquate, haec dicit Epicurus? Sed finge non solum callidum eum, qui aliquid improbe faciat, verum etiam praepotentem, ut M. Non pugnem cum homine, cur tantum habeat in natura boni; Unum nescio, quo modo possit, si luxuriosus sit, finitas cupiditates habere. Nunc de hominis summo bono quaeritur; ...

blog post zapier test

| 05th August 2021 | Blogging

blog post zapier test

Tu enim ista lenius, hic Stoicorum more nos vexat. Lorem ipsum dolor sit amet, consectetur adipiscing elit. Nihilo magis. Primum quid tu dicis breve? Maximus dolor, inquit, brevis est.Quod quidem iam fit etiam in Academia.Que Manilium, ab iisque M. Sed residamus, inquit, si placet. Duo Reges: constructio interrete. Sed tamen omne, quod de re bona dilucide dicitur, mihi praeclare dici videtur. Hunc vos beatum; Habes, inquam, Cato, formam eorum, de quibus loquor, philosophorum. Quam ob rem tandem, inquit, non satisfacit? Nam memini etiam quae nolo, oblivisci non possum quae volo. Octavio fuit, cum illam severitatem in eo filio adhibuit, quem in adoptionem D. Est, ut dicis, inquam. Epicurus autem cum in prima commendatione voluptatem dixisset, si eam, quam Aristippus, idem tenere debuit ultimum bonorum, quod ille; Illud non continuo, ut aeque incontentae. Vide, quantum, inquam, fallare, Torquate. Laelius clamores sof�w ille so lebat Edere compellans gumias ex ordine nostros. Nam, ut sint illa vendibiliora, haec uberiora certe sunt. Dicam, inquam, et quidem discendi causa magis, quam quo te aut Epicurum reprehensum velim. Nam adhuc, meo fortasse vitio, quid ego quaeram non perspicis. Videsne quam sit magna dissensio? Sin dicit obscurari quaedam nec apparere, quia valde parva sint, nos quoque concedimus; Non dolere, inquam, istud quam vim habeat postea videro; Ut nemo dubitet, eorum omnia officia quo spectare, quid sequi, quid fugere debeant? Dulce amarum, leve asperum, prope longe, stare movere, quadratum rotundum. Quamquam tu hanc copiosiorem etiam soles dicere. Si quidem, inquit, tollerem, sed relinquo. Mihi enim satis est, ipsis non satis. Quod totum contra est. Huic mori optimum esse propter desperationem sapientiae, illi propter spem vivere. Nunc ita separantur, ut disiuncta sint, quo nihil potest esse perversius. Tum Triarius: Posthac quidem, inquit, audacius. Quaerimus enim finem bonorum. Quae fere omnia appellantur uno ingenii nomine, easque virtutes qui habent, ingeniosi vocantur. Hoc sic expositum dissimile est superiori. Ratio enim nostra consentit, pugnat oratio. Obsecro, inquit, Torquate, haec dicit Epicurus? Sed finge non solum callidum eum, qui aliquid improbe faciat, verum etiam praepotentem, ut M. Non pugnem cum homine, cur tantum habeat in natura boni; Unum nescio, quo modo possit, si luxuriosus sit, finitas cupiditates habere. Nunc de hominis summo bono quaeritur; ...

some new blog post

| 05th August 2021 | Blogging

some new blog post

Tu enim ista lenius, hic Stoicorum more nos vexat. Lorem ipsum dolor sit amet, consectetur adipiscing elit. Nihilo magis. Primum quid tu dicis breve? Maximus dolor, inquit, brevis est.Quod quidem iam fit etiam in Academia.Que Manilium, ab iisque M. Sed residamus, inquit, si placet. Duo Reges: constructio interrete. Sed tamen omne, quod de re bona dilucide dicitur, mihi praeclare dici videtur. Hunc vos beatum; Habes, inquam, Cato, formam eorum, de quibus loquor, philosophorum. Quam ob rem tandem, inquit, non satisfacit? Nam memini etiam quae nolo, oblivisci non possum quae volo. Octavio fuit, cum illam severitatem in eo filio adhibuit, quem in adoptionem D. Est, ut dicis, inquam. Epicurus autem cum in prima commendatione voluptatem dixisset, si eam, quam Aristippus, idem tenere debuit ultimum bonorum, quod ille; Illud non continuo, ut aeque incontentae. Vide, quantum, inquam, fallare, Torquate. Laelius clamores sof�w ille so lebat Edere compellans gumias ex ordine nostros. Nam, ut sint illa vendibiliora, haec uberiora certe sunt. Dicam, inquam, et quidem discendi causa magis, quam quo te aut Epicurum reprehensum velim. Nam adhuc, meo fortasse vitio, quid ego quaeram non perspicis. Videsne quam sit magna dissensio? Sin dicit obscurari quaedam nec apparere, quia valde parva sint, nos quoque concedimus; Non dolere, inquam, istud quam vim habeat postea videro; Ut nemo dubitet, eorum omnia officia quo spectare, quid sequi, quid fugere debeant? Dulce amarum, leve asperum, prope longe, stare movere, quadratum rotundum. Quamquam tu hanc copiosiorem etiam soles dicere. Si quidem, inquit, tollerem, sed relinquo. Mihi enim satis est, ipsis non satis. Quod totum contra est. Huic mori optimum esse propter desperationem sapientiae, illi propter spem vivere. Nunc ita separantur, ut disiuncta sint, quo nihil potest esse perversius. Tum Triarius: Posthac quidem, inquit, audacius. Quaerimus enim finem bonorum. Quae fere omnia appellantur uno ingenii nomine, easque virtutes qui habent, ingeniosi vocantur. Hoc sic expositum dissimile est superiori. Ratio enim nostra consentit, pugnat oratio. Obsecro, inquit, Torquate, haec dicit Epicurus? Sed finge non solum callidum eum, qui aliquid improbe faciat, verum etiam praepotentem, ut M. Non pugnem cum homine, cur tantum habeat in natura boni; Unum nescio, quo modo possit, si luxuriosus sit, finitas cupiditates habere. Nunc de hominis summo bono quaeritur; ...

chcikckckckckck asas;djsa;das

| 18th March 2021 | Blogging

Tu enim ista lenius, hic Stoicorum more nos vexat. Lorem ipsum dolor sit amet, consectetur adipiscing elit. Nihilo magis. Primum quid tu dicis breve? Maximus dolor, inquit, brevis est.Quod quidem iam fit etiam in Academia.Que Manilium, ab iisque M. Sed residamus, inquit, si placet. Duo Reges: constructio interrete. Sed tamen omne, quod de re bona dilucide dicitur, mihi praeclare dici videtur. Hunc vos beatum; Habes, inquam, Cato, formam eorum, de quibus loquor, philosophorum. Quam ob rem tandem, inquit, non satisfacit? Nam memini etiam quae nolo, oblivisci non possum quae volo. Octavio fuit, cum illam severitatem in eo filio adhibuit, quem in adoptionem D. Est, ut dicis, inquam. Epicurus autem cum in prima commendatione voluptatem dixisset, si eam, quam Aristippus, idem tenere debuit ultimum bonorum, quod ille; Illud non continuo, ut aeque incontentae. Vide, quantum, inquam, fallare, Torquate. Laelius clamores sof�w ille so lebat Edere compellans gumias ex ordine nostros. Nam, ut sint illa vendibiliora, haec uberiora certe sunt. Dicam, inquam, et quidem discendi causa magis, quam quo te aut Epicurum reprehensum velim. Nam adhuc, meo fortasse vitio, quid ego quaeram non perspicis. Videsne quam sit magna dissensio? Sin dicit obscurari quaedam nec apparere, quia valde parva sint, nos quoque concedimus; Non dolere, inquam, istud quam vim habeat postea videro; Ut nemo dubitet, eorum omnia officia quo spectare, quid sequi, quid fugere debeant? Dulce amarum, leve asperum, prope longe, stare movere, quadratum rotundum. Quamquam tu hanc copiosiorem etiam soles dicere. Si quidem, inquit, tollerem, sed relinquo. Mihi enim satis est, ipsis non satis. Quod totum contra est. Huic mori optimum esse propter desperationem sapientiae, illi propter spem vivere. Nunc ita separantur, ut disiuncta sint, quo nihil potest esse perversius. Tum Triarius: Posthac quidem, inquit, audacius. Quaerimus enim finem bonorum. Quae fere omnia appellantur uno ingenii nomine, easque virtutes qui habent, ingeniosi vocantur. Hoc sic expositum dissimile est superiori. Ratio enim nostra consentit, pugnat oratio. Obsecro, inquit, Torquate, haec dicit Epicurus? Sed finge non solum callidum eum, qui aliquid improbe faciat, verum etiam praepotentem, ut M. Non pugnem cum homine, cur tantum habeat in natura boni; Unum nescio, quo modo possit, si luxuriosus sit, finitas cupiditates habere. Nunc de hominis summo bono quaeritur; ...

trout
trout
trout
trout
incorporate-ingredient